Życie przed Arturem

Uther Pendragon, legendarny król Brytanii, był ojcem Artura. Często opisywano go jako silnego władcę i obrońcę ludu. Podczas rządów Króla Uthera, kraj cieszył się pokojem i opływał w dostatki, a ludność była szczęśliwa i czuła się bezpiecznie. Niestety Król Uther nie miał syna, który mógłby przejąć po nim tron, ani córki, która rozjaśniałaby jego dni. Mówi się, że na starość król Uther dostał obsesji na punkcie Lady Igraine, żony swojego wasala Gorloisa, księcia Tintagel. Aby zobaczyć ją ponownie, podstępny Król ogłosił, że organizuje wielką ucztę w swoim zamku i zaprosił na nią wszystkich szlachciców w kraju. Podczas uczty dwulicowy Król nie mógł dłużej ukryć swych prawdziwych zamiarów i bezczelnie zaczął zalecać się do Lady Igraine. Rozzłoszczony nieprzyzwoitym zachowaniem Króla Uthera Książę natychmiast zabrał żonę i powrócił do swojego zamku. Oczywiście nagłe opuszczenie królewskiej uczty bez uzyskania oficjalnej zgody samego Króla było niedopuszczalne. Król Uther zażądał ich bezzwłocznego powrotu, a gdy odmówili, wypowiedział im wojnę. Tak naprawdę Utherowi nie zależało na bitwie. Chciał jedynie posiąść piękną Lady Igraine i błagał Merlina o pomoc. Merlin zgodził się pomóc zdesperowanemu władcy, ale pod pewnym warunkiem. Dziecko zrodzone ze związku Uthera i Lady Igraine miałoby trafić na wychowanie do Merlina. Król Uther zgodził się, a Merlin użył swej magii, aby zmienić wygląd Króla tak, by przypominał Księcia Gorloisa. Tej samej nocy oddziały Króla Uthera zaatakowały Gorloisa i pod osłoną nocy Król Uther wkroczył do Zamku Tintagel, aby spędzić noc z Lady Igraine. Była to noc, w którą poczęli Artura. Następnego ranka odkryto, że Książę Gorlois zginął podczas walk, co pozwoliło Królowi Utherowi na poślubienie Lady Igraine i wysłanie wszystkich jej córek ze związku z Księciem do klasztoru.

 

Młodość Artura

Lata młodości Artura dalekie były od królewskiego przepychu i wygód. Nie tylko był dzieckiem z nieprawego łoża, ale urodził się także w bardzo burzliwych czasach. Widząc, jak zdrowie Króla słabnie, miejscowe plemiona rozpoczęły walkę o władzę, dzieląc kraj na kilka królestw. Ponadto najeźdźcy z Saksonii zaatakowali i wypchnęli Brytyjczyków na zachód. Merlin poradził, aby Artura wychowywano w tajemnicy i zabrał go do zamku Sir Ectora, lojalnego sojusznika Króla. Tam Artur dorastał wraz z synem Ectora, Sir Kayem. Sir Kay i jego przyjaciele byli przekonani, że chłopiec jest bękartem i żartowali sobie z niego. Biedny Artur dorastał wstydząc się swojego pochodzenia, nie mając pojęcia, że jest potomkiem samego Króla.

Gdy Artur podrósł, Merlin zaczął uczyć chłopca wielu przedmiotów i szybko się ze sobą zaprzyjaźnili. Merlin widział w Arturze potencjał i wierzył, że stanie się on któregoś dnia mądrym i sprawiedliwym władcą, dlatego też kontynuował swoje nauki i dzielił się z Arturem swoimi doświadczeniami. Dzięki nienagannemu wychowaniu i doskonałej edukacji książę Artur został później szlachetnym władcą jednego z najwspanialszych królestw w historii.

 

Miecz w kamieniu

Wraz z wiekiem Król Uther coraz bardziej podupadał na zdrowiu. Królestwo podzielone między plemiona i najeźdźców z Saksonii jeszcze bardziej potęgowało jego paranoję i strach o własne życie. Ostatecznie intruzi z Saksonii otruli Króla Uthera, a po jego śmierci podzielone już królestwo pogrążyło się w chaosie walki o przejęcie tronu. Merlin przygotowany był na taką ewentualność. Użył swojej magii, aby umieścić miecz w skale. Słowa wygrawerowane w złocie mówiły: Tylko ten, kto wyjciągnie miecz z kamienia, jest prawowitym królem Anglii. Zamiast walczyć, konkurenci po kolei próbowali wyjąć miecz z kamienia, marząc o zostaniu nowym Królem. Nikomu z nich się to nie udało, a miecz i Król wkrótce popadli w zapomnienie.

Pewnego dnia Merlin zabrał piętnastoletniego wówczas Artura w miejsce, w którym znajdował się miecz. Wokół zgromadził się tłum, który miał zostać świadkiem jednego z najwspanialszych momentów w historii: Artur bohatersko podniósł miecz z kamienia po tym jak najpierw nie udało się to Sir Kayowi. Artur został koronowany na nowego Króla Brytanii, a tłum nie ustawał w radosnych wiwatach. Jednakże miecz ten nie miał magicznych właściwości. W późniejszych latach Merlin uzyskał potężny miecz Excalibur od Pani Jeziora. Broń ta przysłużyła się Arturowi do wielu zwycięstw.

 

Król Artur

Artur zasiadł na tronie i zastąpił swojego ojca jako Król Brytanii. W swojej kwaterze – zamku Camelot, zgromadził wokół siebie grono najodważniejszych i najsilniejszych rycerzy, których darzył zaufaniem. Zostali oni Rycerzami Okrągłego Stołu, przy którym każdy z nich miał jednakowe prawo głosu w omawianych sprawach. Rycerze z Camelot wyruszali na bohaterskie misje, aby ratować damy w niebezpieczeństwie i walczyć z okrutnymi bestiami.

Pomimo swego młodego wieku Król Artur był uzdolnionym strategiem i poważanym liderem. Pod jego przywództwem Rycerze Okrągłego Stołu zaczęli walczyć z Saksonami i stopniowo jednoczyć poróżnione plemiona. Pierwsza z bitew zakończyła się zwycięstwem pod Mount Badon i położyła kres kolejnym podbojom Saksonów. Gdy po jakimś czasie podjęli oni jednak kolejną probe inwazji, Król Artur stoczył trzy zwycięskie bitwy, zmuszając intruzów do opuszczenia Brytanii. Mimo tej obietnicy, Saksoni po raz kolejny przypuścili na Króla Artura atak z zaskoczenia. Król Artur zebrał swoją armię i raz na zawsze rozprawił się z wrogami w chwalebnej bitwie na wybrzeżach Brytanii.

Król Artur był popularnym władcą, znanym ze swojej odwagi i hojności. Jako młody przywódca poznał i poślubił piękną Ginewrę, która miała okazać się przekleństwem dla niego i rycerzy Okrągłego Stołu. Gdy tylko spojrzenie Ginewry spotkało się ze spojrzeniem Lancelota, przystojnego i odważnego rycerza Króla Artura, zakochali się oni w sobie natychmiast głęboko i nieodwracalnie. Na początku próbowali nie widywać się ze sobą, ponieważ Lancelot był lojalnym rycerzem Artura, którego ten darzył ogromnym zaufaniem. Oślepiony miłością do Ginewry Artur nie zauważył jednak problemu i naciskał, by Lancelot i jego żona zostali przyjaciółmi. Powierzył on nawet Lancelotowi, jako swojemu najbardziej zaufanemu rycerzowi, zadanie opieki nad Ginewrą. Artur nie zdawał sobie sprawy, że chłód Lancelota względem Ginewry był dla jego własnego dobra. Lojalny Lancelot wypełniał więc rozkazy Króla i z czasem zakochana para nie mogła już dłużej wypierać się łączącego ich uczucia. Gdy ich romans wyszedł na jaw, Lancelot musiał uciec i ukryć się przed gniewem Króla.

Ostateczna bitwa

Króla Artura przepełniała żądza zemsty. Nie ustawał w poszukiwaniu Lancelota, aż udało mu się odnaleźć miejsce, w którym miał ukrywać się zniesławiony rycerz. Wyruszył wraz ze swoją armią do zamku we Francji, gdzie miał przebywać Lancelot i zapowiedział, że zamek będzie oblężony tak długo, aż pojawi się Lancelot lub wszyscy zginą. Pod nieobecność Artura, rządy w Brytanii przejął jego nieślubny syn Mordred.

Wkrótce po rozpoczęciu oblężenia Artur otrzymał wiadomość od Merlina. Jego syn Mordred zdradził go, porywając Ginewrę i samowolnie obejmując tron. Król Artur nie miał wyjścia i powrócił do swojego królestwa. Nie zdawał sobie jednak sprawy, że wszystko to było częścią planu zajęcia Brytanii i podbicia świata Morgany. Morgana była w posiadaniu smoczego jaja, które miało się niebawem wykluć. W jej zamierzeniu Mordred i Artur mieli zwrócić się przeciwko sobie i zamordować się nawzajem, dzięki czemu ona mogłaby objąć tron. Ze swoim smokiem miałaby niezmierzoną władzę, lecz gdyby jeszcze udało jej się zdobyć Excalibur, jej władza byłaby niekwestionowana.

Po powrocie w jednym ze swoich snów Król Artur został ostrzeżony przed bezpośrednią walką z Mordredem, którą miał przegrać. Zdecydował się więc wysłać posłańców, którzy mieli negocjować z podstępnym Mordredem. Podczas rozmów jeden z rycerzy Mordreda został ugryziony przez żmiję. Gdy wyjął swój miecz, aby ją zabić, promienie słoneczne odbiły się w jego ostrzu. Sprawiło to, że obie armie, myśląc, że przeciwnicy dobyli mieczy, pogrążyły się w walce, która przeistoczyła się w wielką i ostateczną bitwę pod Camlann.

Pomimo że wiele z oddziałów Mordreda uciekło z pola walki po zdaniu sobie sprawy, że walczą przeciw Królowi Arturowi, bitwa pod Camlann trwała cały dzień, a o zmierzchu pozostało już tylko kilku najsilniejszych wojowników. Król Artur złożył wówczas Mordredowi ofertę: rozejm w zamian za oszczędzenie życia Ginewry. Gdy Mordred odrzucił ofertę, Król Artur przypuścił szturm na zamek. Zobaczył wówczas Ginewrę u boku Mordreda, ale jego wzrokowi nie umknęła także sylwetka Morgany. Zdał sobie sprawę, że to właśnie ona stoi za całym planem i zadał jej cios swoim mieczem. Ku jego rozpaczy, gdy miecz przepoławiał ciało Morgany, jej twarz zmieniła się w twarz Ginerwy, ponieważ zaklęcie rzucone przez Morganę straciło swoją moc. Ginewra stojąca obok Mordreda złowieszczo się roześmiała i zmieniła z powrotem w Morganę.

Oszalały ze złości i rozpaczy Król Artur wymordował pozostałych rycerzy Mordreda, a Morgana uciekła. Na polu walki pozostał jedynie Modred i Artur stanął w końcu twarzą w twarz ze swoim zdrajcą. Oboje byli doskonałymi wojownikami i po długim pojedynku Król Artur zadał w końcu śmiertelny cios. Zanurzając ostrze swojego miecza w sercu Mordreda, uwagę Artura odwróciło słońce odbijające się od smoczego jaja. To właśnie wtedy Mordred rzucił się, nabijając się głębiej na miecz Artura, aby móc go dosięgnąć i śmiertelnie ranić. Umierający Artur miał tylko jedno życzenie: aby Excalibur został zwrócony do skały na Wyspie Avalon.

 

Avalon

Z mgły jeziora wyłoniły się trzy królowe wróżki. Przeniosły ciało Artura na mistyczną wyspę Avalon, gdzie mógł wyleczyć swoje rany. Mityczny Avalon zawsze owiany był tajemnicą i dla wielu ludzi do dziś nie jest jasne, co tak naprawdę stało się z Arturem. Mówi się, że pewnego dnia Król Artur obudzi się ponownie, aby stanąć w obronie Brytanii, gdy ta będzie go potrzebować. Ale do tego czasu Merlin nalega, abyś to Ty, jako największa nadzieja w walce z narastającym mrokiem, zaopiekował się smoczym jajem.